Bajkowa opowieść świąteczna - supernowa. Zaskoczenie i zachwyt, Stefania Pruszyńska



Moja  książka poetycka "Szepty dalekobieżne"  zawiera 33 wiersze oraz  38 grafik. Została ona wydana w San Francisco (blurb.com) w grudniu 2009 roku. Pragnę  Państwu  przybliżyć nią świat mojej myśli, otworzyć Państwa myśli, odsłonić swój czuły dotyk świata, życia, miłości... i tej tajemnicy sacrum, a i tej z cieni profanum, których doświadczać może świadomość, wrażliwość...

Poezja ma moc  karmienia  słońca duszy... zbliża do jej  świata - niedotykalnego, a żywego w niej... Czesław Miłosz powiedział z wielką lekkością: „Poezja - wzruszenie i powiew, który w trzech kropkach mieszka za przecinkiem”. Z kolei Percy Shelley uznał, że „Poezja  zachowuje od zniszczenia tchnienie boskości w człowieku”.

"Szepty dalekobieżne" mają  nawet  anegdotyczną historię. Dopomógł mi w jej wydaniu mój syn Dominik, który   zapytany  przeze mnie: Dlaczego aż w Ameryce? - odpowiedział: "Jak to, dlaczego?  Skoro >> Szepty dalekobieżne << przecież nie mogły być wydane w Polsce". (Pomyślałam wówczas  z żartobliwą przekorą, że lepiej będzie  w tytułach następnych książek - unikać takich słów, jak: kosmos, ocean, Mount Everest czy np. Antarktyda... i dużo bardziej "ryzykownych": wulkan,  tratwa )...

 W rezultacie egzemplarze autorskie dopłynęły najpierw statkiem do portu w Holandii, a stamtąd - samochodem  dowieziono je  niemal wprost pod choinkę. Ta droga lub inna, w zależności od adresu nabywcy, czeka każdy zamówiony egzemplarz tej książki, która ma trzy wersje:  ekskluzywną  (w intraco II, szykownej oprawie), w okładce twardej oraz  zwykłej.

A oto jej  adres w Internecie,  tu można ją zamówić: http://www.blurb.com/bookstore/detail/2264146

Bajkowa opowieść świąteczna - nowa. Zaskoczenie i zachwyt. Stefania Pruszyńska

Stefania Pruszyńska

Obudziłaś pustelnie

                         *dr Wandzie Błeńskiej, lekarce trędowatych 

 Oni cisi  we śnie,

w którym gaśnie ciało...

i krew  już nie niesie wiary...

Cisi  pod dłutem beznadziei, 

rzeźbiarki  ich dusz -

 łodzi donikąd.

Czy wołali  o śmierć,

która i tak niełaskawa,

bo nie nadchodzi od razu

z wiosłami  i rzeką ulgi.

Oni milczeniem płaczący

jak kamienie odrzucone z dróg...

Niedotykalni.

Zobaczyli anioła. Uwierzyli.

Położyłaś miłość na ich rany.

I czułość dotyku.

W ich pustelniach wzeszło Słońce.

Człowiekiem dla Człowieka.

Doktor Wanda Błeńska niedawno uniosła z uśmiechem 100. kalendarz. O uroczystym uhonorowaniu Zacnej Jubilatki w Poznaniu -  w  Gazecie Autorskiej "IMPRESJee"

http://impresjeee.blox.pl/2011/11/Doktor-Wanda-Blenska-uniosla-z-usmiechem-setny.html





Słońce jest muzyką na naszych skrzydłach w radosnym locie... do siebie nawzajem... 

A poezja - słońcem ukrytym pod skrzydłami.  

Miłość jest artystą w nas - żywymi płomieniami i światłem tych słońc w nas...

Szeptem i ciszą, wołaniem i krzykiem, śpiewem i tańcem. Szaleństwem w zachwycie.

Obecnością spełnioną z tęsknoty nieskończonej...

Echem nawracającym, jak oddech wiatru  od  brzóz - jak uśmiech cichutki i tkliwy wiosny, lata, jesieni... nawet zimy i jej białych welonów w pejzażu myśli, słów, obrazów,  które wszystkie niosą melodie liry rozedrganej czułą pamięcią...

 Symfonią - w szczęściu...

Romantycznym detektywem - w kapeluszu  z obłoków, z  subtelnościami nostalgii... 

Stefania Pruszyńska

Ten wpis znalazłam w popularnym portalu

społecznościowym. Zamieścił go tam Andrzej Szozda. 

Zmodyfikowałam  treść, abym  także tutaj miała głos.

Ta teza jest wymowna!

W tej dobie szczególnie. W każdym zawodzie.

Oprac. graf. własne: Stefania Pruszyńska

Szanowni i Kochani PT Czytelnicy, Zapraszam Was słonecznie do lektury moich wierszy, poznania kilku z nich, wybranych przeze mnie, a także kilku  moich grafik...

Pragnę Was także słonecznie powitać  jako Czytelników  mojej Gazety Autorskiej "IMPRESJee".

Oto link do niej... http://impresjeee.blox.pl/html

Link jak  droga na fotografii - w tej oleandrowej alei na Krecie, najbardziej niezależnej z greckich wysp,  gdzie w czerwcu 2010 r.  wśród  Greków, Przyjaciół i znajomych, nowo poznanych osób z całego świata -  znalazłam tak wiele impulsów twórczych, a co szczególne - do radości życia... zachwytu niepojętego, nie do ogarnięcia...  Tych  szaleństw tanecznych z zorbą jako najsilniejszym wyrazem wolności w artyzmie tańca, piękna szczęśliwego ducha i ciała... żywiołów buzuki, porywających  pejżaży natury, otulonej gorącymi skrzydłami słońca...   przepychu tej natury nie tylko dla oka, lecz i dla wszystkich zmysłów... w tym na tacach... nieżwykłej w smakach, barwach...

Tych literackich tropów, w tym mitologicznych... Tajemnic... Bajkowości wyspy Santorini...

Tej ziemi mi przyjaznej, bliskiej - dotyk... tego morza  bezkres, ciepło i sól... tych miast uroda... i szept przodków... w snach  i na jawie... natchnionej, szukanej...

 Stefania Pruszyńska

Julijka Marzycielka wiosenna,

rys. Stefania Pruszyńska